Zgodnie z zasadą, że nie można osiąść na przysłowiowych laurach, Klaster osiągnął kolejny, wyższy, stopień artystycznego wtajemniczenia. I to jaki! W minioną niedzielę (16 listopada) w Sali Witrażowej Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu zaśpiewaliśmy niesamowity koncert, podczas którego premierowo wykonaliśmy „Dyptyk” Jacka Gałuszki. Nasz wice maestro, specjalnie dla naszego chóru, skomponował dwa utwory, które znawcy tematu nazwali muzyką bólu i czułości. Na ten wyższy poziom wspięliśmy się dzięki mistycznym brzmieniom fal Martenota, instrumentu mało znanego szerszej publiczności.  Mamy to szczęście, że prawdopodobnie jedyny polski ondysta (muzyk grający na falach Martenota) jest członkiem naszego chóru. I to właśnie on, Michał Bera, zaczarował licznie przybyłą na nasz koncert publiczność swoją grą, Jacek swoją kompozycją a Łukasz dyrygując chórem. Myślę, że wielu słuchaczy poczuło się poruszonych tym mocnym przekazem gdzie zranienie i ukojenie w pewnym momencie przechodzi w ciszę, która paradoksalnie jest częścią muzyki. Jednak nie tylko publiczność poczuła się poruszona. My, śpiewający „Dyptyk” też. Ja stojąc podczas jego wykonania obok Jacka z prawej strony i Michała z lewej czułem jak emocjonalnie trudny dla nich był ten premierowy występ. I powiem, że i mnie emocje nie opuszczały będąc na tyle mocnymi, że niemal ginął mi głos. Myślę, że każdy z nas na swój sposób odczytał Jackowe utwory, poparte dźwiękami fal Martenota. Bo ta muzyka nie pozwala przejść obok niej obojętnie. Przed nami już niebawem (6 grudnia) drugi koncert gdzie wraz z falami Martenota wykonamy „Dyptyk”. I powiem Wam, że będzie to inny występ niż ten niedzielny. I każdy następny będzie niepodobny do tego poprzedniego. Dlaczego? Bo to jest muzyka o bólu, pamięci i czułości, które nigdy nie są takie same…

Wincenty Bryński